hpv 68 ad 7

U jednego pacjenta (pacjent 3) nie wykazano klonalności w żadnej z metod, chociaż DNA EBV wykryto za pomocą PCR. Wyniki te sugerują albo poliklonalną limfoproliferację, albo niedostateczne pobranie chłoniaka w materiale badanym metodą Southern blot. Związek między EBV a pooperacyjnymi zaburzeniami limfoproliferacyjnymi jest dobrze znany19-22. W każdym z pięciu chłoniaków od tych pacjentów wykryto DNA EBV metodą PCR. Ze względu na wrażliwość PCR, znaczenie wykrywania EBV przez PCR w węzłach chłonnych i tkankach tych pacjentów jest niepewne. Jednak analiza PCR nie pozwoliła na wykrycie DNA EBV w żadnej z 22 próbek węzłów chłonnych od pacjentów seropozytywnych EBV bez chłoniaka.
U wszystkich pięciu pacjentów zaburzenia limfoproliferacyjne związane z EBV rozwinęły się w ciągu pięciu miesięcy od allogenicznego przeszczepu szpiku kostnego. Podobnie, w innych seriach, zaburzenia limfoproliferacyjne związane z EBV pochodzenia komórek dawcy zaobserwowano tylko w ciągu pierwszych sześciu miesięcy po alloprzeszczepie szpiku, 1,3,6 okres oznaczony głębokim niedoborem funkcji komórek T indukowany przez cytoredukcję immunoablacyjną , który nie jest odwrócony, dopóki nie pojawią się funkcjonalne komórki T dawcy. Chociaż biorcy niezmodyfikowanych przeszczepów szpiku mieli odpowiedź cytotoksycznych komórek T o dużym stopniu zgodności tkankowej na EBV w ciągu sześciu miesięcy po transplantacji, 23,24 generowanie odpowiedzi swoistych dla wirusa może być dalej opóźnione u biorców przeszczepionych komórek zubożonych w limfocyty T .
Utrata limfocytów T została uznana za czynnik ryzyka związanego z zespołem limfoproliferacyjnym związanym z EBV w serii z zastosowaniem pewnych przeciwciał monoklonalnych specyficznych wobec limfocytów T dla wyczerpania; Zgłaszano ryzyko aktuarialne od 6 do 12 procent, 3,25, ale nie w seriach, w których wykorzystano odczynniki, które usuwają również limfocyty B z alloprzeszczepu szpiku 26, 27. W naszej placówce, biorcy dopasowanych HLA, przeszczepów SBA-E-szpiku od pokrewnych dawców, przy braku immunosupresji po przeszczepie, mieli ryzyko aktuarialne związane z zespołem limfoproliferacyjnym związanym z EBV po przeszczepie wynoszącym 1,5% 27. Gdy w początkowym okresie po transplantacji dodawano leczenie globuliną antytynocytową, aby zapobiec odrzuceniu przeszczepu, jednak prawdopodobieństwo specyficzne dla przyczyny rozwoju choroby limfoproliferacyjnej związanej z EBV wzrosło do 8% u biorców dopasowanych HLA lub niezgodnych od HLA przeszczepów. od pokrewnych dawców. Z tego powodu obecnie badane są alternatywne podejścia do zapewnienia wszczepienia bez zwiększania ryzyka tych zaburzeń.
Nasze zastosowanie infuzji lejek-dawców do leczenia tych złośliwych limfoproliferacji związanych z EBV opierało się na hipotezie, że te populacje komórek, pochodzące od ich seropozytywnych dawców EBV, będą zawierać prekursory cytotoksycznych limfocytów T presensyzowane do EBV w mikrośrodowisku dawcy, które może skutecznie kontrolują lub eliminują komórki dawcy transformowane EBV rosnące w gospodarzu. Zarówno aktywowane poliklonalnie, jak i ograniczone do HLA komórki T cytotoksyczne specyficzne względem EBV można regularnie izolować z krwi zdrowych dawców krwi EBV-seropozytywnych28. Rzeczywiście, Bourgault i wsp. 29 sugerują, że częstości specyficznych dla EBV cytotoksycznych prekursorów komórek T są wysokie, od do 400 do na 3000 komórek T.
W celu leczenia pięciu pacjentów wybraliśmy dawkę leukocytów dawcy, które według nas są zdolne do wywoływania odpowiedzi immunologicznej przeciwko komórkom dawcy transformowanym EBV bez indukowania ciężkiej GVHD
[patrz też: leki bezpłatne dla seniorów, progresja choroby, schizofrenia paranoidalna rokowania ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *