Za postac wyjsciowa zgryzu ssaków przyjmuje sie uzebienie obejmujace 44 jednostki zebowe

Za postać wyjściową zgryzu ssaków przyjmuje się uzębienie obejmujące 44 jednostki zębowe. Biorąc pod uwagę tylko jedną połowę zgryzu (druga połowa niczym się nie różni) stwierdzamy, że ten stan liczebny przedstawia się następująco: są zębami, położonymi w tyle Cechą jeszcze bardziej zasługującą na uwagę, a właściwą wszystkim gryzoniom jest przerost siekaczy oraz ich ustawiczny wzrost, spowodowany żywotnością miazgi zębowej, wypełniającej szeroki, otwarty korzeń. Szkliwo pokrywa koronę jedynie od przodu, co łącznie z łatwością ścierania się zębiny powoduje powstanie ostrej krawędzi siecznej). Kły słonia są w rzeczywistości siekaczami drugimi górnymi ( i z tego powodu lepiej je nazywać – ciosami. Ciosy posiadają uwstecznione szkliwo i są zbudowane z nadzwyczaj sprężystej zębiny. U słoniowatych przedtrzonowce przejściowe (Pd 3) w zupełności zastępują przedtrzonowce ostateczne; drugi siekacz górny rozrasta się, tworząc – cios, a wszystkie pozostałe siekacze i kły giną doszczętnie; z zębów trzonowcowokszałtnych (P i M) tylko dwa górne i dwa dolne pracują w tym samym czasie, a po zużyciu ich zostają one zastąpione przez zęby leżące w tyle, a więc przez zmianę poziomą . Nie wspominam tutaj o przypadkach zupełnej redukcji zębów (Monotremata, Mystacoceti, Myrmecophagida e) u bezzębowców (adentalia) ani o polidontyzmie wtórnym, cechującym Odontoceti. [przypisy: rwa ramienna objawy, cetuksymab, neurolog badania do pracy ]