wieloguzkowosc w zasadzie jest zawsze oznaka owadozernosci

Dość odrębne i nieco na uboczu głównej linii rozwojowej stanowisko zajmuje – typ wieloguzkowy, charakteryzujący owadożerne ssaki pierwotne Multituberculata. Zresztą wieloguzkowość w zasadzie jest zawsze oznaką owadożerności, nawet W tych przypadkach, gdy ilość guzków jest bardziej ograniczona. Zwrócić uwagę na to, że podczas gdy w zębach górnych protoconus jest umieszczony dojęzykowo, to w. zębach dolnych protoconid zajmuje położenie dopoliczkowe. Biorąc obecnie za podstawę stosunki w budowie korony typu sześcioguzkowego rozpatrzymy pokrótce przekształcenie jej u ważniejszych ssaków, a to w związku z różnymi sposobami mechanicznego zużytkowania pokarmu. O ile chodzi o mechanizm nagryzania, to należy rozróżnić dwa zasadnicze jego rodzaje. Są to: – nagryzanie (incisio), przy którym pokarm jest tylko nakłuwany albo przecinany oraz – przecieranie, (trituratio) kiedy pokarm jest rozdrabniany jak na tarce. U ssaków tylko nagryzających pokarm (np. u Carriivora) korona trzonowca kształtuje się pod postacią nieprawidłowej piły o ostrych guzkach (sekodontyzm) natomiast u roślinożerców tworzy ona rozległą płaszczyznę usianą listewkami (selenodontyzm, lophodontyzm, plicidentyzml). [patrz też: kosmetyki ajurwedyjskie, leki bezpłatne dla seniorów, neurolog badania do pracy ]