U Carnirora i u Boridae odcinek poczatkowy przelyku wyróznicowuje sie w krótki – przedsionek przelykowy

U Carnirora i u Boridae odcinek początkowy przełyku wyróżnicowuje się w krótki – przedsionek przełykowy (vestibulum oesophageum),oddzielony od dalszych części przewodu za pośrednictwem – fałdu okrężnego (plica annularis), Znaczenie obecności tego przedsionka nie jest wyjaśnione. W skład ściany przełyku wchodzą trzy warstwy: a)-śluzówka, o nabłonku wielowarstwowym płaskim, spoczywająca na dość grubej, luźno utkanej podśluzówce (umożliwia to fałdowanie śluzówki w czasie, gdy przełyk jest w stanie spoczynku); b)-mięśniówka (muscularis), składająca się z warstwy zewnętrznej podłużnej (longitudinalis) i z warstwy wewnętrznej okrężnej (circularie). W rzeczywistości miocyty obu warstw wykazują dążność do przyjmowania układu spiralnego, co wybitnie sprzyja szybkiemu przesuwaniu się pokarmu w trakcie przechodzenia fali perystaltycznej. Należy tutaj podkreślić z całym naciskiem, że wędrówka pokarmu wzdłuż światła przełyku nie jest aktem biernym, lecz funkcją czynną, spowodowaną zespołem uzgodnionych skurczów. Pierwotnie mięśniówka przełyku składała się prawdopodobnie wyłącznie z miocytów gładkich, u wielu jednak ssaków stwierdzamy silniej lub słabiej wyrażone wkraczanie miocytów prążkowanych do przełyku od strony gardła. Gdy więc u Hominidae jedynie trzecia część przednia przełyku zawiera mięśniówkę prążkowaną, to u Equidae obejmuje ona nieomal połowę, jeszcze zaś dalej sięga u Felidae, a zwłaszcza u Suidae, natomiast u Canidae, Proboseidea. [więcej w: progresja choroby, kosmetyki ajurwedyjskie, ceftriakson ]