Typem pierwotnym zebów sa zeby niskie

Typem pierwotnym zębów są zęby niskie – brachydontyczne, występujące głównie u mięso- i u wszystkożerców . Postacią pochodną od tego typu są zęby – hypselodontyczne, II zęby wysokie, charakteryzujące ssaki roślinożerne. I tak, podczas gdy Koniowate pierwotne posiadały zęby brachydontyczne, to koniowate współczesne cechuje wybitny hypselodontyzm. Hypselodontyzmowi towarzyszy zwykle nieprzerwany wzrost całego zęba na długość, co w sposób jaskrawy mamy możność obserwować u gryzoni. W zrost ciągły zęba: odbywa się dzięki szerokości przewodu korzeniowego (canalis radicularis) i komory zębowej (carum. dentis), wyposażonych w b. żywotne odontoblasty. Gdy wszystkie zęby mają kształt jednakowy, mówimy wtedy o homodontyzmie, cechującym niższe kręgowce, a spośród ssaków np. Cetacea. Kształt może być jednak i różny, w zależności od punktu umieszczenia zęba. Zróżnicowanie się uzębienia na szereg typów, charakteryzuje ssaki, a spośród gadów wykopaliskowe Theriodontia. [przypisy: gojnik cena, szpital pszczyna lekarze, ceftriakson ]