przelykanie kesów nieroztartych

Najbardziej zawiłą budowę posiadają korony przedtrzonowców i trzonowców, a zwłaszcza tych ostatnich. Dzieje się to dlatego ponieważ wspomniane zęby, jako umieszczone w tyle, mogą być poddawane znacznie większemu ciśnieniu aniżeli siekacze i kły i z tego tytułu są właściwymi narządami miażdżącymi jamy ustnej. Takie stosunki mechaniczne przejawiają się w znacznym rozszerzeniu korony, na której pojawia się szereg guzków, a korzeń rozszczepia się na dwa do czterech korzeni wtórnych. Mniejsze lub większe powikłanie budowy powierzchni żujących koron zębowych stoi w ścisłym związku. nie tylko z rodzajem spożywanego pokarmu, lecz i ze sposobem nagryzania jego (poltophagia) spożywanie pokarmu rozdrobnionego; psofiophagia – przełykanie kęsów nieroztartych), z mechaniką ruchów żuchwy i wreszcie z budową mięśni żwaczowych (m. Continue reading „przelykanie kesów nieroztartych”

Za punkt wyjsciowy przyjmiemy zab, którego korona konczy sie tylko jednym ostrym – guzkiem (eonus).

Ze względu na to, że typ ukształtowania koron trzonowców (M) i przedtrzonowców (P) odgrywa wielką rolę taksonomiczną w zoologii, poświęcimy tej sprawie nieco więcej miejsca. Metodą przedstawiania różnych typów budowy korony będzie ewolucja wymienionych zębów w trakcie rozwoju rodowego kręgowców. Za punkt wyjściowy przyjmiemy ząb, którego korona kończy się tylko jednym ostrym. – guzkiem (eonus). Guzek ten nosi nazwę protoconus, jeżeli chodzi o ząb górny i protoconid o ile mamy do czynienia z zębem dolnym (końcówka -id, umieszczona za nazwą danego guzka będzie zawsze oznaczać guzek zęba dolnego). Continue reading „Za punkt wyjsciowy przyjmiemy zab, którego korona konczy sie tylko jednym ostrym – guzkiem (eonus).”

Hypselodontyzm koniowatych wspólczesnych jest wynikiem uzywania pokarmu suchego i twardego

Hypselodontyzm koniowatych współczesnych jest wynikiem używania pokarmu suchego i twardego (durophagia), u Koniowatych bowiem pierwotnych (np. u + Eohippus) zęby były wyraźnie typu brachydontycznego. Analizę budowy koron rozpoczniemy od zębów trzonowcowi-kształtnych górnych (P i M) . Na wstępie stwierdzimy, że paraconus łączy się z metaconus za pośrednictwem podłużnego grzebienia, który ma nazwę ectoloph. Podobne grzebienie, ale o kierunku poprzecznym, widnieją na przedzie i w tyle korony. Continue reading „Hypselodontyzm koniowatych wspólczesnych jest wynikiem uzywania pokarmu suchego i twardego”

Trzonowcowoksztaltne zeby dolne

Zawiłość obrazu potęguje się gdy uwzględnimy, że powstają ponadto szeregi podłużnych wyniosłości (np. mesostylus a ścierające się miejscami szkliwo obnaża zębinę. Trzonowcowokształtne zęby dolne, posiadają budowę bardziej uproszczoną . Wprawdzie i tutaj szkliwo jest mocno pofałdowane, ale tworzy linię ciągłą, zamkniętą, co jest spowodowane brakiem dołków cementowych. Opanowanie powierzchni żujących przez cement nie ogranicza się do zębów trzonowcowokształtnych, obejmuje bowiem i siekacze, wypełniając w nich zagłębienia (wpuklenia) szkliwowe, tworzące tzw. Continue reading „Trzonowcowoksztaltne zeby dolne”