Typem pierwotnym zebów sa zeby niskie

Typem pierwotnym zębów są zęby niskie – brachydontyczne, występujące głównie u mięso- i u wszystkożerców . Postacią pochodną od tego typu są zęby – hypselodontyczne, II zęby wysokie, charakteryzujące ssaki roślinożerne. I tak, podczas gdy Koniowate pierwotne posiadały zęby brachydontyczne, to koniowate współczesne cechuje wybitny hypselodontyzm. Hypselodontyzmowi towarzyszy zwykle nieprzerwany wzrost całego zęba na długość, co w sposób jaskrawy mamy możność obserwować u gryzoni. W zrost ciągły zęba: odbywa się dzięki szerokości przewodu korzeniowego (canalis radicularis) i komory zębowej (carum. Continue reading „Typem pierwotnym zebów sa zeby niskie”

U wszystkozerców korona jest szeroka, lecz usiana tepymi guzkami

U wszystkożerców korona jest szeroka, lecz usiana tępymi guzkami (bunodontyzml. Równolegle do przekształceń, rozgrywających się na powierzchni korony, korzeń przedtrzonowców (P) wykazuje skłonność do podziału na dwa korzenie wtórne, korzeń zaś trzonowców dzieli się na 2-4 korzenie, zapewniające lepsze umocowanie całego zęba ze względu na b. silne ciśnienie. Dla ilustracji zanalizujemy kilka ważniejszych postaci zębów, rozpoczynając od typu najprostszego, jakim jest – typ bunodontyczny. Typ bunodontyczny cechuje wszystkożerce (omnirora). Continue reading „U wszystkozerców korona jest szeroka, lecz usiana tepymi guzkami”

Hypselodontyzm koniowatych wspólczesnych jest wynikiem uzywania pokarmu suchego i twardego

Hypselodontyzm koniowatych współczesnych jest wynikiem używania pokarmu suchego i twardego (durophagia), u Koniowatych bowiem pierwotnych (np. u + Eohippus) zęby były wyraźnie typu brachydontycznego. Analizę budowy koron rozpoczniemy od zębów trzonowcowi-kształtnych górnych (P i M) . Na wstępie stwierdzimy, że paraconus łączy się z metaconus za pośrednictwem podłużnego grzebienia, który ma nazwę ectoloph. Podobne grzebienie, ale o kierunku poprzecznym, widnieją na przedzie i w tyle korony. Continue reading „Hypselodontyzm koniowatych wspólczesnych jest wynikiem uzywania pokarmu suchego i twardego”

U wiekszosci ssaków jezyk posiada ksztalt wydluzony i plaski

Jeżeli do tego wszystkiego dołączymy wytworzenie się warg mięsistych oraz podniebienia wtórnego, będziemy mieli szereg współzależności, charakteryzujących w wybitny sposób swoiste morfologiczne i biologiczne oblicze ssaków. Język rozwija się z trzech zaczątków, umieszczonych na dnie jamy gardłowej, na poziomie luków żuchwowych. Tymi zaczątkami są: -wzgórek nieparzysty(tuberculum impar) i dwa-wał y boczne Kalliusa, położone przed tym wzgórkiem. Bezpośrednio w tyle od wzgórka nieparzystego powstaje zaczątek tarczycy pod postacią tzw. – przewodu tarczycowo-językowego (ductus tkyreoglossus). Continue reading „U wiekszosci ssaków jezyk posiada ksztalt wydluzony i plaski”