Typem pierwotnym zebów sa zeby niskie

Typem pierwotnym zębów są zęby niskie – brachydontyczne, występujące głównie u mięso- i u wszystkożerców . Postacią pochodną od tego typu są zęby – hypselodontyczne, II zęby wysokie, charakteryzujące ssaki roślinożerne. I tak, podczas gdy Koniowate pierwotne posiadały zęby brachydontyczne, to koniowate współczesne cechuje wybitny hypselodontyzm. Hypselodontyzmowi towarzyszy zwykle nieprzerwany wzrost całego zęba na długość, co w sposób jaskrawy mamy możność obserwować u gryzoni. W zrost ciągły zęba: odbywa się dzięki szerokości przewodu korzeniowego (canalis radicularis) i komory zębowej (carum. Continue reading „Typem pierwotnym zebów sa zeby niskie”

U wszystkozerców korona jest szeroka, lecz usiana tepymi guzkami

U wszystkożerców korona jest szeroka, lecz usiana tępymi guzkami (bunodontyzml. Równolegle do przekształceń, rozgrywających się na powierzchni korony, korzeń przedtrzonowców (P) wykazuje skłonność do podziału na dwa korzenie wtórne, korzeń zaś trzonowców dzieli się na 2-4 korzenie, zapewniające lepsze umocowanie całego zęba ze względu na b. silne ciśnienie. Dla ilustracji zanalizujemy kilka ważniejszych postaci zębów, rozpoczynając od typu najprostszego, jakim jest – typ bunodontyczny. Typ bunodontyczny cechuje wszystkożerce (omnirora). Continue reading „U wszystkozerców korona jest szeroka, lecz usiana tepymi guzkami”

Hypselodontyzm koniowatych wspólczesnych jest wynikiem uzywania pokarmu suchego i twardego

Hypselodontyzm koniowatych współczesnych jest wynikiem używania pokarmu suchego i twardego (durophagia), u Koniowatych bowiem pierwotnych (np. u + Eohippus) zęby były wyraźnie typu brachydontycznego. Analizę budowy koron rozpoczniemy od zębów trzonowcowi-kształtnych górnych (P i M) . Na wstępie stwierdzimy, że paraconus łączy się z metaconus za pośrednictwem podłużnego grzebienia, który ma nazwę ectoloph. Podobne grzebienie, ale o kierunku poprzecznym, widnieją na przedzie i w tyle korony. Continue reading „Hypselodontyzm koniowatych wspólczesnych jest wynikiem uzywania pokarmu suchego i twardego”

U wiekszosci ssaków jezyk posiada ksztalt wydluzony i plaski

Jeżeli do tego wszystkiego dołączymy wytworzenie się warg mięsistych oraz podniebienia wtórnego, będziemy mieli szereg współzależności, charakteryzujących w wybitny sposób swoiste morfologiczne i biologiczne oblicze ssaków. Język rozwija się z trzech zaczątków, umieszczonych na dnie jamy gardłowej, na poziomie luków żuchwowych. Tymi zaczątkami są: -wzgórek nieparzysty(tuberculum impar) i dwa-wał y boczne Kalliusa, położone przed tym wzgórkiem. Bezpośrednio w tyle od wzgórka nieparzystego powstaje zaczątek tarczycy pod postacią tzw. – przewodu tarczycowo-językowego (ductus tkyreoglossus). Continue reading „U wiekszosci ssaków jezyk posiada ksztalt wydluzony i plaski”

Silne umiesnienie jezyka

Język (lingua s. glossa) jest wałem mięśniowym, okrytym błoną śluzową i stanowiącym z okolicą podjęzykową (regio sublingualis) dno jamy ustnej. Silne umięśnienie języka jest pochodzenia somatycznego, co stanowi cechę ssaków, zapewniającą im wprost niezwykłą ruchomość tego narządu. Istotnie bowiem stanowi on u nich rodzaj swoistego silnika, który wraz z m. policzkowym podsuwa pokarm pod miażdżące działanie łuków zębowych i wreszcie przesuwa go w kierunku gardzieli w czasie połykania. Continue reading „Silne umiesnienie jezyka”

na grzbiecie jezyka widnieje podluzny – rowek posrodkowy

W języku rozróżniamy część przednią, nie związaną z dnem jamy ustnej, – wierzchołek (apex linguae), część środkową – trzon (corpus linguae) oraz część tylną, położoną tuż przed krtanią-korzeń (radix linguae). Język ograniczają: z boków krawędzie (margines) prawa i lewa, od góry płaski- grzbiet języka (dorsum linguae) i wreszcie od dołu Podstawa języka (basie linguae), za której pośrednictwem język jest przymocowany do dna jamy ustnej i do k. gnykowej. Należy zaznaczyć, że podstawa języka odpowiada tylko jego trzonowi i korzeniowi, albowiem wierzchołek stanowi część wyosobnioną języka, która nie nawiązuje łączności z dnem jamy ustnej. Często. Continue reading „na grzbiecie jezyka widnieje podluzny – rowek posrodkowy”

Brodawki lisciaste

Brodawki liściaste (papillae foliatae) mają postać serii owalnych wyniosłości pociętych wąskimi szparami, których ściany są wyposażone w receptory smakowe. Omawiane brodawki występują w liczbie pojedynczej na częściach bocznych korzenia języka. U przeżuwaczy brodawki liściaste nie występują. Brodawki okolone (papillae circumvallatae) są największymi brodawkami językowymi, dobrze dostrzegalnymi gołym okiem w pobliżu korzenia języka. Brodawka tego typu ma postać okrągłej wysepki, otoczonej wokół głębokim rowkiem, którego ściany są zaopatrzone receptorami smakowymi . Continue reading „Brodawki lisciaste”

Bewacyzumab i antymetabolity AD 2

Zmiany w chemioterapii neoadjuwantowej, które zwiększają wskaźniki odpowiedzi całkowitej patologicznej, niekoniecznie poprawiają przeżycie. Wyniki badania neoadjuwantowego National Breastical Adjuvant Breju and Bowel Project (NSABP) B-27 (ClinicalTrials.gov number, NCT00002707). Terapia była zgodna z randomizowanymi próbami terapii adiuwantowej, która wykazała poprawę wyników z dodatkiem taksanów.3,8-11 Ocena odpowiedzi guzów na terapię neoadjuwantową u pacjentów, którzy wcześniej nie byli poddawani terapii ogólnoustrojowej, mogłaby być bardziej przydatna. strategia określania leków lub schematów wartych testowania w badaniach terapii adiuwantowej niż strategia wykorzystania wyników badań z udziałem pacjentów z chorobą przerzutową. Continue reading „Bewacyzumab i antymetabolity AD 2”

Bewacyzumab i antymetabolity AD 3

Kluczowymi kryteriami kwalifikacyjnymi były: Stan Wschodniej Spółdzielczej Grupy Onkologicznej (ECOG) wynoszący 0 lub (przy czym 0 oznacza, że pacjent jest w pełni aktywny i jest w stanie prowadzić wszystkie działania z predisease bez ograniczeń i wskazuje, że pacjent jest ograniczony fizycznie aktywność, ale jest ambulatoryjna i zdolna do wykonywania prac o charakterze światła lub siedzącego, takich jak lekkie prace domowe lub praca biurowa) i normalna frakcja wyrzutowa lewej komory, określona za pomocą bramkowanego wieloetapowego skanowania lub echokardiografii w ciągu 3 miesięcy przed rozpoczęciem badania. Przed losowym przydzieleniem pacjentów wymagano, aby pobierano materiał rdzeniowo-biopsyjny do korelacyjnych badań naukowych. Przypisanie do grup terapeutycznych było zrównoważone w zależności od wieku przy przyjęciu (?49 lub ?50 lat), klinicznej wielkości guza (2,0 do 4 cm lub ?4,1 cm), statusu receptora hormonalnego (pozytywny receptor estrogenowy, receptor progesteronowy). dodatni lub oba w porównaniu do negatywnego receptora estrogenu i negatywnego receptora progesteronu) i klinicznego stanu węzłowego (negatywny vs pozytywny). Continue reading „Bewacyzumab i antymetabolity AD 3”

Randomizowana próba Indometacyny doodbytniczej w zapobieganiu zapaleniu trzustki po ERCP AD 2

Przeprowadzono wstępne badania oceniające ochronny wpływ pojedynczej dawki doodbytniczej indometacyny lub diklofenaku w zapaleniu trzustki po ERCP, co sugeruje metaanaliza. Pomimo tych danych, leki z grupy NLPZ odbytu są rzadko stosowane w praktyce klinicznej, ponieważ nie ma rozstrzygających dowodów z randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych11 oraz z uwagi na fakt, że wcześniejsze pozytywne metaanalizy innych środków mających na celu zapobieganie zapaleniu trzustki po ERCP zostały obalone w toku dalszych badań.12, 13 Ponadto nie jest jasne, czy NLPZ zapewniają dodatkową korzyść w porównaniu z tymczasowymi stentami trzustkowymi, jedyną sprawdzoną interwencją profilaktyczną w przypadku zapalenia trzustki po ERCP14-16. Dlatego przeprowadziliśmy wieloośrodkowe, randomizowane, kontrolowane badanie kliniczne w celu oceny skuteczności profilaktycznego odbytnicy indometacyny. w zapobieganiu zapaleniu trzustki po ERCP u pacjentów wysokiego ryzyka. Continue reading „Randomizowana próba Indometacyny doodbytniczej w zapobieganiu zapaleniu trzustki po ERCP AD 2”