Zjawisko takie nazywamy – heterodontyzmem

Zjawisko takie nazywamy – heterodontyzmem. W uzębieniu heterodontycznym rozróżniamy następujące typy zębów : siekacze (incisiri), – kły (canini), – przedtrzonowce (praemolaree) i trzonowce (molares). Dla krótkości siekacze oznaczamy literą – I, kły literą – C, przedtrzonowce literą – P, i wreszcie trzonowce literą – M. Kreska umieszczona pod daną literą (np. M) oznacza ząb górny, kreską położoną nad symbolem zęba (np. Continue reading „Zjawisko takie nazywamy – heterodontyzmem”

Za postac wyjsciowa zgryzu ssaków przyjmuje sie uzebienie obejmujace 44 jednostki zebowe

Za postać wyjściową zgryzu ssaków przyjmuje się uzębienie obejmujące 44 jednostki zębowe. Biorąc pod uwagę tylko jedną połowę zgryzu (druga połowa niczym się nie różni) stwierdzamy, że ten stan liczebny przedstawia się następująco: są zębami, położonymi w tyle Cechą jeszcze bardziej zasługującą na uwagę, a właściwą wszystkim gryzoniom jest przerost siekaczy oraz ich ustawiczny wzrost, spowodowany żywotnością miazgi zębowej, wypełniającej szeroki, otwarty korzeń. Szkliwo pokrywa koronę jedynie od przodu, co łącznie z łatwością ścierania się zębiny powoduje powstanie ostrej krawędzi siecznej). Kły słonia są w rzeczywistości siekaczami drugimi górnymi ( i z tego powodu lepiej je nazywać – ciosami. Ciosy posiadają uwstecznione szkliwo i są zbudowane z nadzwyczaj sprężystej zębiny. Continue reading „Za postac wyjsciowa zgryzu ssaków przyjmuje sie uzebienie obejmujace 44 jednostki zebowe”

wieloguzkowosc w zasadzie jest zawsze oznaka owadozernosci

Dość odrębne i nieco na uboczu głównej linii rozwojowej stanowisko zajmuje – typ wieloguzkowy, charakteryzujący owadożerne ssaki pierwotne Multituberculata. Zresztą wieloguzkowość w zasadzie jest zawsze oznaką owadożerności, nawet W tych przypadkach, gdy ilość guzków jest bardziej ograniczona. Zwrócić uwagę na to, że podczas gdy w zębach górnych protoconus jest umieszczony dojęzykowo, to w. zębach dolnych protoconid zajmuje położenie dopoliczkowe. Biorąc obecnie za podstawę stosunki w budowie korony typu sześcioguzkowego rozpatrzymy pokrótce przekształcenie jej u ważniejszych ssaków, a to w związku z różnymi sposobami mechanicznego zużytkowania pokarmu. Continue reading „wieloguzkowosc w zasadzie jest zawsze oznaka owadozernosci”

Trzonowcowoksztaltne zeby dolne

Zawiłość obrazu potęguje się gdy uwzględnimy, że powstają ponadto szeregi podłużnych wyniosłości (np. mesostylus a ścierające się miejscami szkliwo obnaża zębinę. Trzonowcowokształtne zęby dolne, posiadają budowę bardziej uproszczoną . Wprawdzie i tutaj szkliwo jest mocno pofałdowane, ale tworzy linię ciągłą, zamkniętą, co jest spowodowane brakiem dołków cementowych. Opanowanie powierzchni żujących przez cement nie ogranicza się do zębów trzonowcowokształtnych, obejmuje bowiem i siekacze, wypełniając w nich zagłębienia (wpuklenia) szkliwowe, tworzące tzw. Continue reading „Trzonowcowoksztaltne zeby dolne”

Szorstkosc powierzchni grzbietowej jezyka czyni z tej powierzchni rodzaj tarki

Szorstkość powierzchni grzbietowej języka czyni z tej powierzchni rodzaj tarki, która ocierając się o grzebienie podniebienne (rugae palatinae), powoduje przemiał pokarmu. Obecność receptorów smakowych umożliwia kontrolę chemiczną spożywanego pokarmu w odcinku układu pokarmowego jeszcze nie posiadającym własności chłonnych. Brodawki nitkowate (papillae filiformes) są brodawkami najliczniejszymi, rozsianymi na całej powierzchni grzbietowej języka, z wyjątkiem jego korzenia i powierzchni dolnej wierzchołka. Są to drobne, nieomal mikroskopijne wzniesienia, na których wierzchołkach widnieje pióropusz utworzony przez sznury komórek nabłonkowych, U Bovidae i u Felidae pióropusze te ulegają zrogowaceniu, nadając językowi charakter wybitnie szorstki. Zrogowacenie oraz przerost nabłonka brdawek nitkowatych występuje i u człowieka w przypadkach zaburzeń w obrębie przewodu pokarmowego (język obłożony ). Continue reading „Szorstkosc powierzchni grzbietowej jezyka czyni z tej powierzchni rodzaj tarki”

Ostatnia warstwe przelyku stanowi: lacznotkankowa-oslonka wlóknista

Ostatnią warstwę przełyku stanowi: c) łącznotkankowa-osłonka włóknista (tunica fibrosa), za której pośrednictwem przełyk jest połączony z okolicznymi narządami. Przełyk jest unerwiony czuciowo i ruchowo przez n. błędny, który jest zatem nerwem kierowniczym ruchów perystaltycznych odcinka wstępnego przewodu pokarmowego. Żołądek (ventriculus s. gaster). Continue reading „Ostatnia warstwe przelyku stanowi: lacznotkankowa-oslonka wlóknista”

Rodentia i u Ruminantia caly przelyk jest owladniety miesniówka prazkowana

Rodentia i u Ruminantia cały przełyk jest owładnięty mięśniówką prążkowaną, która u Ruminantia. a częściowo i u Rodentia wkracza na żołądek. Jest rzeczą prawdopodobną, że wyparcie mięśniówki gładkiej przez mięśniówkę prążkowaną sprzyja sprawności falenty perystaltycznej. Pod nazwą powyższą rozumiemy posuwanie się kolejnych skurczów mięśniówki w kierunku przeciwnym do tego, jaki obserwujemy w fali perystaltycznej. W przełyku fala antyperystaltyczna posuwa się zatem od wpustu żołądkowego (cardia) w stronę gardła. Continue reading „Rodentia i u Ruminantia caly przelyk jest owladniety miesniówka prazkowana”

Zarówno ksztalt jak i budowa zoladka podlegaja bardzo urozmaiconym odchyleniom

Zarówno kształt jak i budowa żołądka podlegają bardzo urozmaiconym odchyleniom pod wpływem wielu czynników, z których najważniejszym jest oczywiście charakter pokarmu. W krótkości da się powiedzieć, że o ile pożywienie mięsne, jako łatwo strawne, wpływa na wytworzenie się żołądka o budowie uproszczonej, to pożywienie roślinne, a zwłaszcza mało treściwe lub wyposażone w duży odsetek błonnika. wymaga wielu przystosowań, wyrażających się w powikłaniu budowy tego narządu i w powiększeniu jego wymiarów. Panuje pod tym względem różnorodność tak duża, że tylko z trudem daje się ona sprowadzić do pewnego, w dużej mierze abstrakcyjnego, schematu. Wszak świat składa się raczej z wyjątków, a prawidła są tworem umysłu ludzkiego, nową rzeczywistością, kreowaną przez komórki mózgowe, która nie zawsze pokrywa się z rzeczywistością nas otaczającą. Continue reading „Zarówno ksztalt jak i budowa zoladka podlegaja bardzo urozmaiconym odchyleniom”

Bewacyzumab i antymetabolity AD 5

Całkowitą odpowiedź patologiczną w piersi i węzłach zdefiniowano jako brak dowodów histologicznych na obecność inwazyjnych komórek nowotworowych w chirurgicznej próbce piersi, węzłach pachowych i nieruchliwych węzłach wartowniczych zidentyfikowanych po chemioterapii neoadiuwantowej. Progresję choroby określono jako jednoznaczny postęp istniejących zmian docelowych lub niedokostnych; pojawienie się jednej lub więcej nowych zmian w piersiach, regionalnych węzłach chłonnych lub odległych miejscach; lub pojawienie się raka zapalnego w badaniu klinicznym. Zdarzenia niepożądane zostały ocenione zgodnie ze Wspólnymi Kryteriami Terminologii NCI dla zdarzeń niepożądanych, wersja 3.0 (http://ctep.cancer.gov/protocolDevelopment/electronic_applications/docs/ctcaev3.pdf). Analiza statystyczna
Istniały dwie podstawowe hipotezy: dodanie kapecytabiny lub gemcytabiny poprawiłoby wskaźnik całkowitej odpowiedzi patologicznej w piersi, a dodatek bevacizumabu poprawiłby wskaźnik całkowitej odpowiedzi patologicznej w piersiach. Continue reading „Bewacyzumab i antymetabolity AD 5”

Randomizowana próba Indometacyny doodbytniczej w zapobieganiu zapaleniu trzustki po ERCP

Wstępne badania sugerują, że podawane doodbytniczo niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zmniejszać częstość występowania zapalenia trzustki po endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej (ERCP). Metody
W tym wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym placebo, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym, przypisaliśmy pacjentom z podwyższonym ryzykiem wystąpienia zapalenia trzustki po ERCP do pojedynczej dawki doodbytniczej indometacyny lub placebo bezpośrednio po ERCP. Pacjentów uznano za narażonych na wysokie ryzyko w oparciu o zwalidowane czynniki ryzyka związane z pacjentem i procedurą. Głównym rezultatem było zapalenie trzustki po ERCP, które zdefiniowano jako nowy górny ból brzucha, zwiększenie aktywności enzymów trzustkowych do co najmniej trzykrotności górnej granicy prawidłowego zakresu 24 godziny po zabiegu i hospitalizacja przez co najmniej 2 noce. Continue reading „Randomizowana próba Indometacyny doodbytniczej w zapobieganiu zapaleniu trzustki po ERCP”