Randomizowana próba Indometacyny doodbytniczej w zapobieganiu zapaleniu trzustki po ERCP AD 7

W analizie nie było dowodów na to, że względne zmniejszenie ryzyka związanego z indometacyną było różne w różnych grupach ryzyka (p = 0,52). Na podstawie pełnej oceny ryzyka liczba pacjentów, którzy wymagali leczenia (NNT), aby zapobiec jednemu przypadkowi zapalenia trzustki związanego z ERCP, wynosiła 21, gdy ocena ryzyka wynosiła 1, 11, gdy ocena ryzyka wynosiła 3, a 6 gdy ocena ryzyka wynosiła 5. Różnica między grupami we względnej redukcji ryzyka nie była istotna (P = 0,82 dla testu Mantela-Haenszela dla jednorodności). Czerwona pionowa linia wskazuje ogólną redukcję ryzyka, a przerywana linia pionowa oznacza brak względnego zmniejszenia ryzyka. Względna korzyść z indometacyny nie różniła się istotnie w zależności od wyniku ryzyka przed rozpoczęciem leczenia, chociaż bezwzględne zmniejszenie ryzyka różniło się od wartości NNT wynoszącej 21 dla osób z wynikiem ryzyka równym (jedno duże lub dwa drobne kryteria włączenia) do wartości NNT równej 6 dla osób z wynikiem ryzyka 5 (np. cztery główne i dwa drugorzędne kryteria włączenia) (rysunek 3).
Poszukiwawcze analizy podgrup
Rysunek 4. Rysunek 4. Eksploracyjne analizy podgrup. Pierwotny wynik był spójny w podgrupach z predefiniowanymi i post hoc. Nie było znaczących interakcji między indometacyną a którąkolwiek z tych podgrup. Odpowiednia liczba przedstawiająca te dane pod względem bezwzględnej różnicy ryzyka oraz definicje typów 1, 2 i 3 zwieracza zaburzeń Oddiego są podane w Dodatku Uzupełniającym.
Korzystny wpływ indometacyny na pierwotny wynik był również spójny w pozostałych podgrupach wtórnych i post hoc (ryc. 4). W szczególności, indometacyna wydawała się być ochronna, niezależnie od tego, czy pacjenci przeszli stentowanie trzustkowe czy kliniczne podejrzenie zwieracza dysfunkcji Oddiego; indometacyna była również ochronna we wszystkich trzech podtypach zwieracza dysfunkcji Oddiego, a w dwóch miejscach badania zarejestrowano największą liczbę pacjentów.
Zdarzenia niepożądane
Wystąpiło 13 działań niepożądanych, które można przypisać interwencji badawczej (ryc. 2). Klinicznie istotne krwawienie wystąpiło u 11 pacjentów (1,8%): 4 w grupie indometacyny i 7 w grupie placebo (P = 0,72). Żadne z krwawień nie spowodowało transfuzji więcej niż 2 jednostek zapakowanych krwinek czerwonych lub wymaganej angiografii lub zabiegu chirurgicznego. Wystąpiły dwa przypadki ostrej niewydolności nerek, zarówno w grupie placebo. W 30-dniowym okresie obserwacji nie odnotowano zawałów mięśnia sercowego, udarów lub zgonów.
Dyskusja
Nasze wyniki wykazały, że jedna dawka indometacyny podawanej bezpośrednio po ERCP znacząco zmniejszyła częstość występowania zapalenia trzustki po ERCP u pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia tego powikłania.
[przypisy: września dyżury aptek, kosmetyki ajurwedyjskie, szpital biała podlaska oddziały ]