U ssaka doroslego gardlo ma ksztalt geometrycznie nieprawidlowej jamy

U ssaka dorosłego gardło ma kształt geometrycznie nieprawidłowej jamy (cavum. phalyngis), położonej pod podstawą czaszki. Łączy się ona z jamą ustną za pośrednictwem cieśni gardła (isthmus faucium), a jamami nosowymi przy pomocy nozdrzy tylnych (choanae) i wreszcie w dole przechodzi na przejdzie w krtań a w tyle w przełyk. Należy tutaj jeszcze wspomnieć o wąskim połączeniu z jamą bębenkowe (carum. tympani) za pośrednictwem przewodu Eustachiusza (tuba auditira Eustaohii). Continue reading „U ssaka doroslego gardlo ma ksztalt geometrycznie nieprawidlowej jamy”

migdalek gardlowy

Należy tutaj jeszcze wspomnieć – o unosicielu podniebienia górnego (Lerator veli palatini), który wraz z napinaczem podniebienia miękkiego (tensor veli palatirii) unosi podniebienie miękkie, przez co przerywa się połączenie między częścią nosowi jamy gardłowej (epipharyn:x) i częścią środkową gardła (mesopharynx). Powracając do analizy światła gardła, zauważymy w jego – części nosowej (epipluuy) dwie drobne szpary, z których każda stanowi – wpust gardłowy przewodu Eustachiansza (ostium. phmyngezun tubae auditivae), otwierający się podczas każdego aktu połykania . W sąsiedztwie tych wpustów dostrzegamy na ścianie tylnej gardła nieparzyste skupienie tkanki limfocytotwórczej. Jest to migdałek gardłowy (tonsilla phwyngea). Continue reading „migdalek gardlowy”

Zasadniczo miesnie te mozna by zaliczyc do miesni o przebiegu okreznym

Pomimo swego pochodzenia trzewnego mięśniówka gardła składa się z miocytów prążkowanych, w tym jednak przypadku nie podlegających woli zwierzęcia. Głównym zadaniem mięśniówki jest ujęcie przesuwającego się 7. jamy ustnej pokarmu :i przeprowadzenie go do następnego odcinka przewodu pokarmowego, tj. do przełyku. Zadanie to spełniają dwa zespoły mięśniowe: – zwielacze (constrictores) i – unosiciele gardła (levatores). Continue reading „Zasadniczo miesnie te mozna by zaliczyc do miesni o przebiegu okreznym”

Rodentia i u Ruminantia caly przelyk jest owladniety miesniówka prazkowana

Rodentia i u Ruminantia cały przełyk jest owładnięty mięśniówką prążkowaną, która u Ruminantia. a częściowo i u Rodentia wkracza na żołądek. Jest rzeczą prawdopodobną, że wyparcie mięśniówki gładkiej przez mięśniówkę prążkowaną sprzyja sprawności falenty perystaltycznej. Pod nazwą powyższą rozumiemy posuwanie się kolejnych skurczów mięśniówki w kierunku przeciwnym do tego, jaki obserwujemy w fali perystaltycznej. W przełyku fala antyperystaltyczna posuwa się zatem od wpustu żołądkowego (cardia) w stronę gardła. Continue reading „Rodentia i u Ruminantia caly przelyk jest owladniety miesniówka prazkowana”

U Carnirora i u Boridae odcinek poczatkowy przelyku wyróznicowuje sie w krótki – przedsionek przelykowy

U Carnirora i u Boridae odcinek początkowy przełyku wyróżnicowuje się w krótki – przedsionek przełykowy (vestibulum oesophageum),oddzielony od dalszych części przewodu za pośrednictwem – fałdu okrężnego (plica annularis), Znaczenie obecności tego przedsionka nie jest wyjaśnione. W skład ściany przełyku wchodzą trzy warstwy: a)-śluzówka, o nabłonku wielowarstwowym płaskim, spoczywająca na dość grubej, luźno utkanej podśluzówce (umożliwia to fałdowanie śluzówki w czasie, gdy przełyk jest w stanie spoczynku); b)-mięśniówka (muscularis), składająca się z warstwy zewnętrznej podłużnej (longitudinalis) i z warstwy wewnętrznej okrężnej (circularie). W rzeczywistości miocyty obu warstw wykazują dążność do przyjmowania układu spiralnego, co wybitnie sprzyja szybkiemu przesuwaniu się pokarmu w trakcie przechodzenia fali perystaltycznej. Należy tutaj podkreślić z całym naciskiem, że wędrówka pokarmu wzdłuż światła przełyku nie jest aktem biernym, lecz funkcją czynną, spowodowaną zespołem uzgodnionych skurczów. Pierwotnie mięśniówka przełyku składała się prawdopodobnie wyłącznie z miocytów gładkich, u wielu jednak ssaków stwierdzamy silniej lub słabiej wyrażone wkraczanie miocytów prążkowanych do przełyku od strony gardła. Continue reading „U Carnirora i u Boridae odcinek poczatkowy przelyku wyróznicowuje sie w krótki – przedsionek przelykowy”

Ostatnia warstwe przelyku stanowi: lacznotkankowa-oslonka wlóknista

Ostatnią warstwę przełyku stanowi: c) łącznotkankowa-osłonka włóknista (tunica fibrosa), za której pośrednictwem przełyk jest połączony z okolicznymi narządami. Przełyk jest unerwiony czuciowo i ruchowo przez n. błędny, który jest zatem nerwem kierowniczym ruchów perystaltycznych odcinka wstępnego przewodu pokarmowego. Żołądek (ventriculus s. gaster). Continue reading „Ostatnia warstwe przelyku stanowi: lacznotkankowa-oslonka wlóknista”

Przelyk

Przełyk (oesophagus) jest długim przewodem łączącym jamę gardła z żołądkiem. Rozpoczyna się on na wysokości krtani, ciągnie się grzbietowo od tchawicy poprzez całą szyję (pars cerricalis), przebiega przez klatkę piersiową (pars thoracalis) wzdłuż przegrody międzypłucnej, którą nazywamy – śródpiersiem (mediastinum} i wreszcie wkracza poprzez rozwór przełykowy (hiatus oesophageus) przepony w obręb jamy brzusznej (pars abdominaiis), gdzie wnet kończy się u Wpustu żołądka (cardia). Z powyższego wynika, że długość przełyku zależy od długości szyi (por. np. Giraffa i Talpa) i od długości klatki piersiowej (por. Continue reading „Przelyk”

Obecnosc kesa w jamie gardlowej

Obecność kęsa w jamie gardłowej wywołuje podrażnienie zakończeń czuciowych w jej ścianach, czego następstwem jest wzbudzenie fali skurczowej zwieraczy gardła, przesuwającej się od podstawy czaszki w dół, w kierunku przełyku. Falę taką nazywamy-perystaltyką. Będzie o niej jeszcze często wzmianka. Skurczowi zwieraczy (constrict ores pltaryngis) towarzyszy jednocześnie skurcz unosicieli gardła (leratores), powodujący skrócenie jamy gardłowej. W tej fazie połykania powstaje pewne niebezpieczeństwo: w żadnym bowiem razie pokarm nie powinien dostać się do jamy krtani. Continue reading „Obecnosc kesa w jamie gardlowej”

Bewacyzumab i antymetabolity AD 2

Zmiany w chemioterapii neoadjuwantowej, które zwiększają wskaźniki odpowiedzi całkowitej patologicznej, niekoniecznie poprawiają przeżycie. Wyniki badania neoadjuwantowego National Breastical Adjuvant Breju and Bowel Project (NSABP) B-27 (ClinicalTrials.gov number, NCT00002707). Terapia była zgodna z randomizowanymi próbami terapii adiuwantowej, która wykazała poprawę wyników z dodatkiem taksanów.3,8-11 Ocena odpowiedzi guzów na terapię neoadjuwantową u pacjentów, którzy wcześniej nie byli poddawani terapii ogólnoustrojowej, mogłaby być bardziej przydatna. strategia określania leków lub schematów wartych testowania w badaniach terapii adiuwantowej niż strategia wykorzystania wyników badań z udziałem pacjentów z chorobą przerzutową. Continue reading „Bewacyzumab i antymetabolity AD 2”