Szorstkosc powierzchni grzbietowej jezyka czyni z tej powierzchni rodzaj tarki

Szorstkość powierzchni grzbietowej języka czyni z tej powierzchni rodzaj tarki, która ocierając się o grzebienie podniebienne (rugae palatinae), powoduje przemiał pokarmu. Obecność receptorów smakowych umożliwia kontrolę chemiczną spożywanego pokarmu w odcinku układu pokarmowego jeszcze nie posiadającym własności chłonnych. Brodawki nitkowate (papillae filiformes) są brodawkami najliczniejszymi, rozsianymi na całej powierzchni grzbietowej języka, z wyjątkiem jego korzenia i powierzchni dolnej wierzchołka. Są to drobne, nieomal mikroskopijne wzniesienia, na których wierzchołkach widnieje pióropusz utworzony przez sznury komórek nabłonkowych, U Bovidae i u Felidae pióropusze te ulegają zrogowaceniu, nadając językowi charakter wybitnie szorstki. Zrogowacenie oraz przerost nabłonka brdawek nitkowatych występuje i u człowieka w przypadkach zaburzeń w obrębie przewodu pokarmowego (język obłożony ). Continue reading „Szorstkosc powierzchni grzbietowej jezyka czyni z tej powierzchni rodzaj tarki”

Zasadniczo kazda z brodawek jest utworzona przez zrab lacznotkankowy podsluzówki

Według niektórych autorów podjęzycze stanowiłoby odpowiednik języka kręgowców niższych, natomiast język ssaków byłby rodzajem nadbudówki wtórnej, spowodowanej wtargnięciem mas zaczątkowych umięśnienia podskrzelowego. Cały język (z wyjątkiem jego. podstawy) jest okryty błoną śluzową, ściśle połączoną z umięśnieniem. Błonę śluzową cechuje nabłonek wielowarstwowy płaski, a przede wszystkim utwory, znajdujące się na powierzchni grzbietowej języka, zwane – brodawkami językowymi (papillae linguales) . Zasadniczo każda z brodawek jest utworzona przez zrąb łącznotkankowy podśluzówki, powleczony nabłonkiem. Continue reading „Zasadniczo kazda z brodawek jest utworzona przez zrab lacznotkankowy podsluzówki”

na grzbiecie jezyka widnieje podluzny – rowek posrodkowy

W języku rozróżniamy część przednią, nie związaną z dnem jamy ustnej, – wierzchołek (apex linguae), część środkową – trzon (corpus linguae) oraz część tylną, położoną tuż przed krtanią-korzeń (radix linguae). Język ograniczają: z boków krawędzie (margines) prawa i lewa, od góry płaski- grzbiet języka (dorsum linguae) i wreszcie od dołu Podstawa języka (basie linguae), za której pośrednictwem język jest przymocowany do dna jamy ustnej i do k. gnykowej. Należy zaznaczyć, że podstawa języka odpowiada tylko jego trzonowi i korzeniowi, albowiem wierzchołek stanowi część wyosobnioną języka, która nie nawiązuje łączności z dnem jamy ustnej. Często. Continue reading „na grzbiecie jezyka widnieje podluzny – rowek posrodkowy”

Silne umiesnienie jezyka

Język (lingua s. glossa) jest wałem mięśniowym, okrytym błoną śluzową i stanowiącym z okolicą podjęzykową (regio sublingualis) dno jamy ustnej. Silne umięśnienie języka jest pochodzenia somatycznego, co stanowi cechę ssaków, zapewniającą im wprost niezwykłą ruchomość tego narządu. Istotnie bowiem stanowi on u nich rodzaj swoistego silnika, który wraz z m. policzkowym podsuwa pokarm pod miażdżące działanie łuków zębowych i wreszcie przesuwa go w kierunku gardzieli w czasie połykania. Continue reading „Silne umiesnienie jezyka”

Ze sciany brzusznej rozwija sie jezyk i tarczyca

Wkrótce po zawiązaniu się opuszczają wymienione narządy skrzelopochodne miejsce swego powstania, wędrując w obrąb okolicy szyjnej (heterotopizm). Dalsze kieszonki skrzelowe ssaków się nie tworzą, panuje jednak pogląd, że kosztem uwstecznionych kieszonek wewnętrznych powstaje nieparzysty zawiązek układu oddechowego. Gdyby rzeczywistość odpowiadała wspomnianemu poglądowi, to wówczas układ oddechowy należałoby zaliczyć do narządów skrzelopochodnych. Tymczasem zanotujemy ważny fakt, że światło gardła komunikuje się bezpośrednio z początkowym odcinkiem układu oddechowego, tj. z krtanią. Continue reading „Ze sciany brzusznej rozwija sie jezyk i tarczyca”

Z kieszonki powstaje przytarczyca

W kieszonkach skrzelowych wewnętrznych (entodermalnych) należy rozróżnić: światło kieszonek oraz ich ściany. Ze światła kieszonki powstaje przewód słuchowy Eustachiusza(tuba auditira) oraz – jama bębenkowa, ze światła kieszonki II rozwija się – zatoka migdałkowa (sinus tonsillaris), mieszcząca w sobie migdałek podniebienny. Ze ścian kieszonek tworzą się narządy, które zwiemy – narządami skrzelopochodnymi. Ze ściany nabłonkowej kieszonki rozwija się grasica (thymus) oraz – przytarczyca (gla. parathyreoidea ). Continue reading „Z kieszonki powstaje przytarczyca”

Warunki zycia ladowego spowodowaly stlumienie funkcji oddechowych gardla

Reminiscencją stanu rzeczy u niższych kręgowców jest powstawanie u zarodków ssaków ze ścian bocznych gardła prowizorycznego narządu skrzelowego (org anon branchialej). Przedstawia się on w danym przypadku pod postacią pięciu zachyłków entodermalnych , zmierzających w kierunku powłok skórnych. Zachyłki te, kończące się zresztą ślepo, noszą nazwę – kieszonek skrzelowych wewnętrznych. Na spotkanie ich zdążają analogiczne kieszonki skrzelowe zewnętrzne powstałe kosztem ektodermy powierzchownej. Aczkolwiek dna odpowiadających sobie kieszonek blisko sąsiadują ze sobą, to jednak nie dochodzi do zaniku ściany je przedzielającej, -w wyniku czego u ssaków nie tworzą się właściwe – szczeliny skrzelowe. Continue reading „Warunki zycia ladowego spowodowaly stlumienie funkcji oddechowych gardla”

Kubek smakowy

Kubek smakowy (wielkość około 50 (Jo) składa się z dwóch rodzajów komórek wrzecionowatych, ułożonych na kształt klepek beczki. Liczniejsze są – komórki podporowe, pomiędzy zaś nimi widnieją rzadkie właściwe komórki zmysłowe – komórki smakowe. Koniec dośrodkowy każdej z komórek smakowych jest opleciony włóknami n. językowo-gardłowego lub przez zakończenia struny bębenkowej, koniec zaś obwodowy przybiera postać szczecinki, wystającej do światła kubka smakowego. Dostępem do wnętrza kubka jest maleńki otworek, poprzez który dostają się doń podniety smakowe. Continue reading „Kubek smakowy”

Kubki smakowe otrzymuja wlókna swoiste

Kubki smakowe otrzymują włókna swoiste od n. twarzowego za pośrednictwem struny bębenkowej, a głównie od n. językowo-gardłowego. Gardło (pharyn) stanowi drugi odcinek przewodu pokarmowego, w danym przypadku odcinek pochodzenia entodermalnego. Cały szereg czynników złożył się na to, że gardło posiada budowę dość zawiłą, a ponadto jest ośrodkiem twórczym wielu narządów. Continue reading „Kubki smakowe otrzymuja wlókna swoiste”