Informowanie kandydatów o transplantacjach na temat czynników ryzyka związanych z dawcami

Omawiając świadomą zgodę na przeszczepianie narządów, Halpern i in. (Wydanie 26 czerwca) łączą dwie ważne, ale niezależne kwestie – jakość narządów od różnych grup zmarłych dawców i ryzyko przeniesienia zakażenia. Łączenie tych tematów podnosi poziom troski o odbiorców i innych, ale niewiele wyjaśnia w procesie świadomej zgody lub w celu zwiększenia bezpieczeństwa pacjentów.
Kryteria zachowań wysokiego ryzyka nie odzwierciedlają szerokiego spektrum potencjalnych czynników chorobotwórczych, które mogą wpływać na biorców przeszczepów.2.3 Zaawansowane badania mikrobiologiczne mogłyby zwiększyć bezpieczeństwo puli organów, niezależnie od historii społecznej dawcy.4 Ponadto, ostatnie skupiska infekcje pochodzące od dawców były przekazywane bezobjawowym zmarłym dawcom bez oczywistych czynników ryzyka.2.3 Chociaż banki krwi wprowadziły rutynowe testy kwasów nukleinowych dla wielu patogenów, podobne strategie nie zostały przyjęte dla pobierania narządów, ani nie ma zgody co do optymalnych wytycznych testowania dla narządy. W rezultacie ryzyko infekcji jest niepełne. Continue reading „Informowanie kandydatów o transplantacjach na temat czynników ryzyka związanych z dawcami”

Przypadek 16-2008: Kobieta z bólem kości

Rozpoznanie wtórnej nadczynności przytarczyc w przypadku omówionym przez Demay i współpracowników (wydanie z 22 maja) jest wątpliwe. Pierwotna nadczynność przytarczyc ze współistniejącym niedoborem witaminy D ma normokalcemię i hipofosfatemię.2 Stąd normalny poziom wapnia z niskim poziomem fosforu nie jest diagnostyczny dla wtórnej nadczynności przytarczyc. Cechy bólu kości i zmęczenia, brunatnego guza, litycznych zmian kostnych i pojedynczego gruczolaka przytarczyc sugerują pierwotną nadczynność przytarczyc. Znacznie podwyższony poziom parathormonu sugeruje wtórną przyczynę, ale nie wyklucza pierwotnej nadczynności przytarczyc3; znacznie obniżony poziom receptora wykrywającego wapń występuje w wtórnej nadczynności przytarczyc, ale nie w sporadycznych gruczolakach.4 Uważamy, że wykrycie białka receptora wapnia lub znakowanego technetem obrazowania sestamibi 99m pomoże w ustaleniu podstawowej diagnozy.
Występuje większa częstość występowania pierwotnej nadczynności przytarczyc niż wtórna nadczynność przytarczyc wśród pacjentów z celiakią. Continue reading „Przypadek 16-2008: Kobieta z bólem kości”

Recenzenci czasopisma, styczeń-czerwiec 2008

Każdego roku tysiące recenzentów przekazuje swoje ekspertyzy do recenzowania, co przyczynia się krytycznie do jakości czasopisma. Redakcja i autorzy artykułów przesłanych do czasopisma są wdzięczni za pomoc wszystkich naszych recenzentów. W tym miejscu z wielką wdzięcznością przyjmujemy tych, którzy przejrzeli dwie lub więcej publikacji w okresie od stycznia do czerwca 2008 roku. Darrell Abernethy
Paul Abrams
Domenico Accili
David Adler
Michael Agus
Dennis Ahnen
Timothy Aitman
Gregory Albers
Christine Albert
Peter Albertsen
David Alpers
Roy Altman
Barbara Alving
Ronald Anderson
Francesco Angelico
James Anholm
Jack Ansell
Caroline Apovian
Lawrence Appel
Ronald Arky
Andrew Arnold
Steven Atlas
Gerard Aurigemma
Howard Baden
Michael Baden
George Bakris
Jane Ballantyne
James Balow
Tiziano Barbui
Peter Barnes
Fina Barouch
Peter Bartsch
Robert Basner
Craig Basson
David Bates
Shannon Bates
Kenneth Bauer
Carolyn Becker
Joshua Beckman
James Berenson
Lars Berglund
P. Leif Bergsagel
Lisa Berkman
Carol Berkowitz
Gordon Bernard
James Bernat
Deepak Bhatt
Edmund Bini
John Birkmeyer
Dennis Black
Neil Blacklow
Richard Blackwell
David Blumenthal
Clifton Bogardus
Didier Bouhassira
Eugeniusz Bozymski
T. Continue reading „Recenzenci czasopisma, styczeń-czerwiec 2008”

Wojskowa etyka medyczna – lekarz pierwszy, ostatni, zawsze cd

Do tej pory, a przynajmniej od Norymbergi, armia amerykańska konsekwentnie działała przy założeniu, że od jej lekarzy wymaga się nie tylko amerykańskiej etyki lekarskiej, ale także uznanej na całym świecie etyki medycznej. A w Norymberdze armia amerykańska poszła jeszcze dalej, prosząc AMA o wybór eksperta, który wytłumaczyłby standardy etyki medycznej sędziom podczas procesu lekarzy nazistowskich. W ramach istniejącej praktyki wojskowej wydaje się, że egzekwowanie zasad etyki zostało pozostawione przede wszystkim urzędom ds. Licencji medycznych, które próbowały uniknąć dochodzenia w sprawie skarg na etykę wobec lekarzy wojskowych czynnych zawodowo. Dopóki nie pojawi się specjalna federalna licencja medyczna dla wojska (nie, jak sądzę, dobry pomysł), państwowe organy wydające licencje powinny wziąć na siebie odpowiedzialność za przestrzeganie zasad etycznych znacznie poważniej, jak to niedawno nakreślił kalifornijski ustawodawca (patrz: Z Kalifornii Wspólna uchwała Senatu nr 19, uchwalona 14 sierpnia 2008 r.). Continue reading „Wojskowa etyka medyczna – lekarz pierwszy, ostatni, zawsze cd”

Wojskowa etyka medyczna – lekarz pierwszy, ostatni, zawsze ad

Obecne instrukcje DOD na temat karmienia siłą bezpośrednio stoją w sprzeczności z wyraźnymi stanowiskami etycznymi zarówno Amerykańskiego Stowarzyszenia Medycznego (AMA), jak i Światowego Stowarzyszenia Medycznego (WMA) .2,3 Jednak zwolennicy praktyki argumentowali, że karmienie siłą, nawet przy ograniczonych krzesłach , jest zgodny z cywilną etyką lekarską stosowaną w amerykańskim federalnym systemie więziennictwa – uzasadnienie, które uznaje, że nie ma specjalnej etyki medycznej dla wojska, ale nie przyznaje, że wiele aspektów opieki medycznej w więzieniach w Stanach Zjednoczonych może również naruszać podstawowe standardy opieki medycznej i etyki.3 Trzecim przykładem takiego konfliktu etycznego jest psychiatria wojskowa. Okresy trwania wojen w Iraku i Afganistanie oraz brak wojsk wymagały, aby więcej żołnierzy otrzymywało leczenie psychiatryczne z powodu poważnych zaburzeń psychicznych niż w poprzednich wojnach. Coraz częściej depresja żołnierzy, zespół stresu pourazowego i lęk są leczone nowszymi lekami psychotropowymi, zwłaszcza selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Nie ma doktryny militarnej na temat stosowania SSRI w sytuacjach bojowych, ale niektórzy wojskowi psychiatrzy zalecili, aby ich koledzy w Iraku rozważali posiadanie jednego SSRI w dużych ilościach, do stosowania zarówno w zaburzeniach depresyjnych, jak i zaburzeniach lękowych. . Continue reading „Wojskowa etyka medyczna – lekarz pierwszy, ostatni, zawsze ad”

Wojskowa etyka medyczna – lekarz pierwszy, ostatni, zawsze

Globalna wojna z terroryzmem zwróciła ponownie uwagę na to, czy lekarze w armii amerykańskiej są najpierw lekarzami, najpierw żołnierzami, albo lekarz-żołnierz, czy też inne sformułowanie najlepiej opisuje ich medyczne i etyczne obowiązki. Przewodniczący Rady Prezydenta ds. Bioetyki, Edmund Pellegrino, podkreślił, że etyka lekarska jest i musi być taka sama dla lekarzy cywilnych i wojskowych, z wyjątkiem najbardziej ekstremalnych wypadków. Nie ma specjalnej etyki medycznej dla wojskowych czynnych lekarzy, tak samo jak lekarze Veterans Affairs, lekarze Gwardii Narodowej, lekarze zdrowia publicznego, lekarze więzienni lub lekarze zajmujący się opieką medyczną. Pozostaje tylko pytanie, czy istnieją nadzwyczajne zdarzenia warunkowe , które uzasadniają zawieszenie przez lekarzy ich medycznych i etycznych obowiązków. Continue reading „Wojskowa etyka medyczna – lekarz pierwszy, ostatni, zawsze”

Mówienie Prawdy do Potęgi – Potrzeba i Zagrożenia, Ekspertyzy Polityki Zdrowotnej w Białym Domu cd

Doradcy Clintona szukali idealnej syntezy polityki. Choć byli świadomi realiów politycznych, traktowali je jako problemy związane z kształtowaniem polityki, którymi można zarządzać w ramach projektu prezydenta, zamiast włączać je do strategii politycznej, która sprawiłaby, że cele i ideały prezydenta, a nie 1342-stronicowy projekt ustawy, byłyby przewodnią światło debaty kongresowej. Doradcy zaprojektowali tę propozycję dobrze wiedząc, że wiele jej elementów, takich jak większy nacisk na ściśle zarządzane plany zdrowotne, było w sprzeczności z tym, co większość społeczeństwa deklarowała. To był problem dla konsultantów politycznych, którzy próbowali dowiedzieć się, jak sprzedać Amerykanom to, co było dla nich dobre. Rezultatem było fiasko – i ostrzegawcza opowieść o ograniczeniach eksperckich porad prezydenckich w wieku, który tego wymaga. Continue reading „Mówienie Prawdy do Potęgi – Potrzeba i Zagrożenia, Ekspertyzy Polityki Zdrowotnej w Białym Domu cd”

Mówienie Prawdy do Potęgi – Potrzeba i Zagrożenia, Ekspertyzy Polityki Zdrowotnej w Białym Domu ad

Trwałym problemem doradcy eksperta jest to, jak zachować niezależność, działając jako wierny sojusznik i adwokat – jak sprawić, aby władza służyła prawdzie, wciąż służąc głównemu. Jednak większy i bardziej dokuczliwy problem jest znacznie mniej rozpoznany: ograniczenia samej wiedzy. Kiedy plan zdrowia administracji Clintona zmarł w 1994 r., Wielu z nich zwolniło swoich doradców ds. Polityki zdrowotnej jako naiwnych. A jednak najbliżsi z tych doradców byli nie tylko uznanymi ekspertami w dziedzinie polityki zdrowotnej, ale byli jednymi z najbardziej doświadczonych Białych Domów. Continue reading „Mówienie Prawdy do Potęgi – Potrzeba i Zagrożenia, Ekspertyzy Polityki Zdrowotnej w Białym Domu ad”

Mówienie Prawdy do Potęgi – Potrzeba i Zagrożenia, Ekspertyzy Polityki Zdrowotnej w Białym Domu

Prezydent Harry Truman niegdyś chciał życzyć sobie jednorękiego ekonomisty, ponieważ ci, którzy go doradzali, zawsze mówili: Z jednej strony. . . ale z drugiej strony. . Continue reading „Mówienie Prawdy do Potęgi – Potrzeba i Zagrożenia, Ekspertyzy Polityki Zdrowotnej w Białym Domu”

Etyka przesłuchań – Ciągłe wykorzystywanie psychiatrów przez wojsko USA ad

Po pierwsze, ma na celu podważenie stanowisk zajmowanych przez AMA i APA dotyczących monitorowania przesłuchań przez lekarzy. Po drugie, sugeruje, że urzędnicy, którzy podpisali się w tej notatce (były były lekarz chirurga i były zastępca chirurga generalnego ds. Ochrony sił), sceptycznie odnosili się do zalet rozmów z więźniami budującymi relacje. Wskazuje również na racjonalne uzasadnienie tego, że wojsko może zachęcać psychiatrów do odrzucania stanowisk ich zawodowych stowarzyszeń. Autorzy memorandów pouczają lekarzy, aby przekazywali przesłuchanie w formie przymusu odpowiednim władzom i, jeśli to konieczne, niezależnym organom, które są uprawnione do prowadzenia dochodzenia lub osądzania takich zarzutów . Continue reading „Etyka przesłuchań – Ciągłe wykorzystywanie psychiatrów przez wojsko USA ad”