Ocena bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego w leczeniu cukrzycy cd

Na przykład, formularze MedWatch powinny zostać wypełnione w przypadku zdarzeń niepożądanych, które zdaniem opiekunów mogą być związane z narkotykami. Pomimo braku jednolitości w raportowaniu, systemy te mogą być przydatne do wykrywania rzadkich zdarzeń. Jednak z nieodłącznym raportowaniem, brakiem grupy porównawczej i brakiem randomizacji nadzór bierny raczej nie ujawni wiele informacji na temat warunków powszechnie związanych z leczoną chorobą, takich jak zdarzenia sercowo-naczyniowe u pacjentów z cukrzycą. Aktywny nadzór po wprowadzeniu do obrotu, wykorzystujący duże, powiązane rejestry pacjentów z sieci ubezpieczeniowych lub dostawców, staje się coraz bardziej powszechny. Chociaż badania te są również ograniczone przez ich nierandomizowaną konstrukcję i niekompletność informacji na temat potencjalnych czynników zakłócających, zapewniają one określoną populację do oceny. Jednak tylko próby wynikowe zapewniają randomizację, z brakiem uprzedzeń, systematyczne i rzetelne rejestrowanie zdarzeń, terminowe rozstrzyganie, zatrzymanie na celowany czas obserwacji oraz osiągnięcie właściwej dawki i czasu stosowania w celu oceny stosunku ryzyka do korzyści . Wiele badań klinicznych koncentruje się na wskaźnikach zastępczych do wczesnej oceny ryzyka, ale ze względu na to, że zależności między chorobą podstawową, interwencją, surogatem i wynikiem narządu końcowego nie zawsze są bezpośrednie, ustalenia mogą wprowadzać w błąd. U pacjentów z cukrzycą i chorobami układu sercowo-naczyniowego surogaci obejmują m.in. masę ciała, poziomy lipidów, ciśnienie krwi, grubość błony środkowej tętnicy szyjnej wewnętrznej, funkcję śródbłonka i krążące wskaźniki stresu oksydacyjnego. Mimo że zastosowanie tych środków oznacza uzyskanie wcześniejszych wskazań stosunku ryzyka do korzyści, trafność wielu wskaźników zastępczych jest słabo ustalona. Badania te badają mechanistyczne hipotezy, ale nie mogą zastąpić prób opartych na wynikach.
Komitet Doradczy ds. Endokrynologii i Metabolizmu omówił dwuetapowy proces oceny bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego nowych leków przeciwcukrzycowych. Składałby się z randomizowanego badania opartego na zdarzeniach sercowo-naczyniowych, przed zatwierdzeniem, w celu wykluczenia niedopuszczalnego górnego limitu ufności dla współczynnika hazardu. Dłuższy, większy proces po zatwierdzeniu mógłby wyraźniej ustalić margines bezpieczeństwa. Takie podejście może również wykazać wyższość układu sercowo-naczyniowego nowego leku nad komparatorem, bez konieczności dalszego badania. Aby wstępne badanie było krótkie, ale zawiera wystarczającą liczbę zdarzeń umożliwiających ocenę, musiałoby zostać wykonane w populacji o najwyższym ryzyku, takie jak pacjenci z cukrzycą, którzy przebyli już zawał mięśnia sercowego, wymagali procedur obejścia lub stentowania lub mieć ostry zespół wieńcowy. Tacy pacjenci są jednak bardzo wrażliwi i prawdopodobnie najmniej tolerują niepożądane zdarzenia. Jeżeli przewidywany mechanizm działania leku i dane przedkliniczne sugerują prawdopodobieństwo istotnego zwiększenia ryzyka sercowo-naczyniowego u pacjentów wysokiego ryzyka, ryzyko to może być uzasadnione; w przeciwnym razie może być niewłaściwe przeprowadzanie wcześniejszych badań w tej populacji.
Rozmiar i czas trwania każdego badania przeciwcukrzycowego musi zależeć od mechanizmu i rodzaju cząsteczek leku, a także od liczby zdarzeń niepożądanych, które wystąpiły podczas oceny in vitro oraz u zwierząt i ludzi
[patrz też: gojnik cena, szpital biała podlaska oddziały, rwa ramienna objawy ]