Mutacje NHERF1 i reakcja hormonu przytarczycznego nerek czesc 4

Średnia wartość TmP / GFR w tej grupie była istotnie wyższa niż u pacjentów z kamieniami nerkowymi lub demineralizacją kości (Tabela 1). Tylko pięciu pacjentów w grupie 2 miało wartość TmP / GFR poniżej 0,75 mmol na litr. Jeden pacjent w grupie 2 miał mutację NHERF1 (L110V). Ten pacjent miał niską wartość TmP / GFR (0,71 mmol na litr [2,19 mg na decylitr]). Ogółem spośród 158 zbadanych do tej pory pacjentów (92 pacjentów w grupie 1, 3 pacjentów, którzy byli krewnymi pacjenta w grupie i 63 pacjentów w grupie 2), wykryte mutacje NHERF1 wystąpiły u 7 z 46 pacjentów z niskim TmP / Wartości GFR (<0,75 mmol na litr) i żaden nie występował u 112 pacjentów z prawidłowymi wartościami TmP / GFR (.0,75 mmol na litr, P <0,001 według dokładnego testu Fishera). Średnia wartość TmP / GFR była istotnie niższa u 7 pacjentów z mutacjami niż u pozostałych 151 pacjentów (0,60 . 0,08 vs. 0,83 . 0,17 mmol na litr [1,85 . 0,24 vs. 2,56 . 0,52 mg na decylitr], P <0,001 przez niesparowany test t).
Rysunek 2. Ryc. 2. Wpływ mutacji NHERF1 na cykliczną produkcję AMP i transport fosforanu. Panel A przedstawia medianę wydalania z moczem cyklicznego AMP (cAMP) u czterech pacjentów z mutacjami NHERF1 iu ośmiu pacjentów z podobnym GFR i podobnym stężeniem parathormonu w surowicy (PTH) i 25-hydroksywitaminy D w stężeniu. Wartość P obliczono za pomocą testu Manna-Whitneya. Paski I wskazują zakres. Aby przeliczyć wartości cAMP na mikromole na gram kreatyniny, należy podzielić przez 113,1. Kumulację cAMP i pobieranie fosforanu oceniano w komórkach nerki oposa transfekowanych samym plazmidem lub plazmidem zawierającym ludzki uzupełniający DNA NHERF1 typu dzikiego (cDNA) lub cDNA ze zmutowanego NHERF1, pod nieobecność PTH (panel B) lub po inkubacji. z PTH (10-8 M) (panel C). Panel D pokazuje endogenną ekspresję NHERF1, wykrywaną metodą Western blotting przy użyciu przeciwciała anty-NHERF1, w dwóch subklonach komórek nerkowych opos. Strzałka wskazuje pozycję pasma NHERF1, które było prawie nieobecne w subklonie 2. Tubulinę i aktynę stosowano jako kontrole ładunków białkowych. Panel E pokazuje indukowane przez PTH hamowanie wychwytu fosforanu w subklone 2 komórek nerki oposa, które nie eksprymują endogennego białka NHERF1. Wartości mediany z czterech niezależnych eksperymentów pokazano w panelach B, C i E, a słupki I wskazują zakres. W panelach C i E pięć grup porównano z użyciem testu Kruskala-Wallisa; grupę typu dzikiego porównywano z pozostałymi czterema grupami za pomocą testu Manna-Whitneya z poprawką Bonferroniego.
Mierzyliśmy wydalanie cAMP w moczu, które jest uważane za marker aktywności PTH w nerkach, u czterech pacjentów w grupie 1, którzy mieli mutacje NHERF1, oraz u ośmiu innych pacjentów w grupie 1, którzy mieli podobny GFR i podobne PTH w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, oraz stężenia 25-hydroksywitaminy D – środki, o których wiadomo, że wpływają na wydalanie cAMP w moczu. Wydalanie cAMP w moczu było istotnie wyższe u pacjentów z mutacjami NHERF1 niż u pacjentów z grupy 1, którzy nie mieli mutacji NHERF1 (Figura 2A).
Aby ocenić wpływ zwiększonego wytwarzania cAMP na syntezę kalcytriolu u pacjentów z mutacjami NHERF, porównywano stężenia kalcytriolu w surowicy u pacjentów z mutacjami z tymi u ośmiu pacjentów z grupy 1, którzy nie mieli mutacji (których mierzono także cAMP w moczu)
[podobne: bada przyczyny i skutki chorób, fizjoterapia po endoprotezoplastyce stawu biodrowego pdf, dyżury aptek grójec ]