Bewacyzumab i antymetabolity AD 7

Wyniki dla 1166 kwalifikujących się pacjentów są podobne (P = 0,76 i P = 0,53 dla porównania pełnej patologicznej odpowiedzi odpowiednio w piersi i piersi oraz węzłach, odpowiednio). Analizy podzbiorów pod względem klinicznej wielkości guza, stanu klinicznego węzła, stanu receptora hormonalnego, wieku i stopnia złośliwości guza nie wykazały istotnych różnic między schematami chemioterapii w dowolnej podgrupie pacjentów (rysunek S2 w Dodatku uzupełniającym). Odpowiedzi kliniczne oceniano po zakończeniu cykli opartych na docetakselu w przypadku 1155 pacjentów i przed operacją w przypadku 1163. Wskaźniki całkowitej odpowiedzi klinicznej w trzech grupach chemioterapii były podobne po czterech cyklach opartych na docetakselu (36,6% z docetakselem, 32,3% z docetakselem – kapecytabiną i 40,2% z docetakselem – gemcytabiną; P = 0,09) i po zakończeniu całej chemioterapii przed operacją (odpowiednio 58,3%, 55,4% i 56%, P = 0,74). Wskaźniki klinicznej częściowej odpowiedzi były również podobne (Tabela S2 w dodatkowym dodatku). Proporcje pacjentów poddanych zabiegowi oszczędzania piersi były podobne w trzech grupach (odpowiednio 46%, 43% i 50%).
Efekty dodawania Bevacizumabu
Rycina 2. Rycina 2. Podgrupa Analiza wpływu bewacizumabu na patologiczną odpowiedź całkowitą (pCR). Wpływ bewacizumabu na pCR w piersi (panel A) oraz w piersi i węzłach (panel B) przedstawiono w różnych podgrupy kwalifikujących się pacjentów. Wartości P obliczono z testów na homogenność skutków bewacizumabu w podgrupach pacjentów.
Dodatek bewacizumabu znacząco zwiększył wskaźnik całkowitej odpowiedzi patologicznej w piersiach, z 28,2% do 34,5% (p = 0,02) (ryc. 1C). Gdy stopień patologicznej odpowiedzi całkowitej był badany zgodnie ze stanem hormonu-receptora, wpływ bewacizumabu był bardziej wyraźny w podgrupie dodatniej receptora hormonu (15,1% bez bewacizumabu vs. 23,2% z bewacizumabem, p = 0,007), z słabszy efekt w podgrupie negatywnej pod względem receptorów hormonów (47,1% bez bewacizumabu vs. 51,5% z bewacizumabem, P = 0,34). Skutki dodania bewacizumabu do wskaźników całkowitej odpowiedzi patologicznej u 1166 kwalifikujących się pacjentów były podobne do tych w kohorcie podstawowej analizy (P = 0,02 dla efektu w ogólnej kohorcie, P = 0,005 dla efektu w receptorze hormonalnym – podzbiór dodatni, a P = 0,29 dla efektu w podzbiorze negatywnym dla receptorów hormonów). Jednakże test Breslow-Day na jednorodność ilorazów szans w podzbiorach hormonów nie był znaczący (P = 0,19) (ryc. 2A). Częstość całkowitej odpowiedzi patologicznej w piersi była istotnie zwiększona, gdy bewacyzumab był dodawany do schematu docetakselu i kapecytabiny (36,1% vs.
[patrz też: jadłospis matki karmiącej piersią pdf, cetuksymab, szpital biała podlaska oddziały ]